II Ogólnopolska Konferencja Psychiatrii Środowiskowej Dzieci i Młodzieży

„Dziecko i nastolatek w świecie relacji – wyzwania i możliwości psychiatrii środowiskowej”

6-7.12.2025r.

Fabryka Ludwika Grohmana - Łódzka Specjalna Strefa Ekonomiczna Księży Młyn Adres: ks. bp. Wincentego Tymienieckiego 22G, 90-349 Łódź

Do wydarzenia pozostało

Dni

Godziny

Minuty

Sekundy

O nas

O konferencji

Zdrowie psychiczne dzieci i młodzieży stało się jednym z najważniejszych wyzwań współczesnej polityki zdrowotnej i społecznej. Dynamiczne przemiany społeczne, tempo życia, kryzysy globalne oraz nowe technologie, wszystko to ma bezpośredni wpływ na dorastające pokolenie. W odpowiedzi na te wyzwania Polska rozpoczęła budowę nowego modelu opieki psychiatrycznej dla dzieci i młodzieży, opartego na bliskości, wsparciu środowiskowym i współpracy wielu sektorów.

Właśnie w tym duchu narodziła się idea Ogólnopolskiej Konferencji Psychiatrii Środowiskowej Dzieci i Młodzieży, miejsca spotkania praktyków pracujących w nowym modelu opieki psychiatrycznej dla dzieci, badaczy, psychologów i pedagogów szkolnych, pracowników opieki społecznej oraz kuratorów. Po niezwykle wartościowej pierwszej edycji, która pokazała jak ogromna jest potrzeba rozmowy i wymiany doświadczeń, zapraszamy Państwa na II Ogólnopolską Konferencję Psychiatrii Środowiskowej Dzieci i Młodzieży.

Organizatorami wydarzenia są: Ministerstwo Zdrowia, Urząd Marszałkowski w Łodzi oraz Specjalistyczny Psychiatryczny Zespół Opieki Zdrowotnej im. dr. J. Babińskiego w Łodzi pod auspicjami:

Towarzystwa Psychiatrii, Psychologii, Psychoterapii i Terapii Środowiskowej Dzieci i Młodzieży
Konsultanta Krajowego w dziedzinie psychiatrii dzieci i młodzieży
Konsultanta Krajowego w dziedzinie psychoterapii dzieci i młodzieży
Konsultanta Krajowego w dziedzinie psychologii klinicznej.

Udział w konferencji jest bezpłatny.

Adresaci konferencji

Konferencja skierowana jest do wszystkich profesjonalistów, którzy w swojej codziennej pracy spotykają się z problemami zdrowia psychicznego młodych ludzi:

specjalistów nowego modelu opieki psychiatrycznej dla dzieci i młodzieży,
psychologów i pedagogów szkolnych,
pracowników systemu pomocy społecznej,
kuratorów i osób wspierających rodziny w kryzysie,
badaczy, ekspertów i praktyków zainteresowanych rozwojem psychiatrii środowiskowej.

To wydarzenie dla tych, którzy chcą nie tylko zdobywać wiedzę, lecz także kształtować przyszłość systemu wsparcia psychicznego w Polsce.

Główne cele:

Wymiana doświadczeń i praktyk: prezentacja różnorodnych podejść do wspierania dzieci i młodzieży w kryzysie psychicznym.
Integracja środowiska profesjonalistów: budowanie sieci współpracy między sektorem zdrowia, edukacji, opieki społecznej i wymiaru sprawiedliwości.
Refleksja nad systemem: analiza mocnych i słabych stron wdrażanego modelu opieki psychiatrycznej oraz poszukiwanie kierunków jego rozwoju.
Wzmacnianie roli rodziny i szkoły: traktowanie rodziców, nauczycieli i pedagogów jako partnerów w procesie wsparcia i leczenia.
Podmiotowość dziecka i nastolatka: uwzględnianie głosu młodych ludzi w procesie leczenia, terapii i budowania systemu opieki.

Program merytoryczny

Konferencja została podzielona na kilka bloków tematycznych, które obejmują kluczowe obszary pracy psychiatrii środowiskowej:

Praca zespołowa i współpraca międzysektorowa

Konferencja otworzy panel z udziałem przedstawicieli instytucji kluczowych dla zdrowia psychicznego młodych osób. Dyskusja poświęcona będzie roli współpracy między resortami, instytucjami i organizacjami w budowaniu spójnego systemu wsparcia. Podkreślone zostanie znaczenie wspólnych działań na rzecz dzieci i młodzieży oraz konieczność integracji usług zdrowotnych, edukacyjnych i społecznych.

Dziecko w systemie rodzinnym i najbliższym otoczeniu

Sesja koncentruje się na roli rodziny jako podstawowego środowiska rozwoju i zdrowienia. Poruszone zostaną kwestie więzi i trudności relacyjnych, współpracy z rodzicami w procesie terapeutycznym, a także znaczenia nowych podejść psychoterapeutycznych, takich jak praca z diadą rodzicielską czy terapia narracyjna. To blok, w którym rodzina ukazana jest jako kluczowy partner w leczeniu i wspieraniu dziecka.

Głos dziecka i nastolatka w relacji terapeutycznej

W tej części uwaga skupia się na perspektywie samego dziecka i nastolatka. Analizowane będą różne style przywiązania, wyzwania stojące przed terapeutami w pracy z młodymi pacjentami i ich rodzinami, a także znaczenie etyki i nadziei w procesie leczenia. Dyskusja pokaże, jak budować relację terapeutyczną, która nie tylko wspiera w kryzysie, ale również wzmacnia podmiotowość i poczucie sprawczości młodych osób.

Dzieci w sytuacjach szczególnych i różnorodność doświadczeń

Blok poświęcony jest dzieciom i młodzieży, których sytuacja zdrowotna i życiowa wymaga szczególnej wrażliwości. Omówione zostaną zagadnienia związane z autyzmem, jego epidemiologią, różnicami płciowymi i współwystępującymi trudnościami, a także doświadczeniami traumy i kryzysów rozwojowych. To sesja, która podkreśla, jak ważna jest elastyczność i indywidualne podejście w pracy środowiskowej.

Dziecko i nastolatek w erze cyfrowej. Możliwości psychiatrii środowiskowej

Współczesne dorastanie odbywa się w dużej mierze w przestrzeni cyfrowej. Sesja poświęcona jest wyzwaniom i szansom, jakie niesie świat wirtualny, od korzystania z urządzeń przez najmłodsze dzieci, przez funkcjonowanie nastolatków w mediach społecznościowych, aż po wykorzystanie nowych technologii w terapii. To refleksja nad tym, jak psychiatria środowiskowa może odpowiadać na potrzeby młodego pokolenia w erze cyfryzacji.

Edukacja i relacje w szkole jako środowisku rozwoju

Szkoła to przestrzeń, w której dziecko spędza większość swojego dnia, dlatego jej rola w kształtowaniu dobrostanu psychicznego jest nie do przecenienia. W tej części omówione zostaną aspekty prawne i praktyczne wspierania psychologicznego uczniów, a także znaczenie relacji z nauczycielami i rówieśnikami. Zaprezentowane zostaną przykłady działań wzmacniających rezyliencję dzieci i młodzieży oraz budujących szkołę jako miejsce wspierające rozwój.

Przyszłość psychiatrii środowiskowej

Ostatnia sesja konferencji to spojrzenie w przyszłość. Zostaną przedstawione aktualne dane dotyczące rozpowszechnienia zaburzeń emocjonalnych, omówione wyzwania związane z polikryzysem oraz rosnącą liczbą hospitalizacji. Ważnym elementem będzie refleksja nad tym, czy obserwowane zmiany świadczą o pogorszeniu kondycji psychicznej młodzieży, czy raczej o większej gotowości do korzystania z pomocy. Blok zakończy się dyskusją nad kierunkami dalszej transformacji systemu wsparcia i rolą, jaką odegrają w nim specjaliści różnych dziedzin.

Udział w konferencji to nie tylko okazja do poszerzenia wiedzy, lecz także szansa na:

poznanie najnowszych praktyk w obszarze psychiatrii środowiskowej,
wymianę doświadczeń z innymi specjalistami z całego kraju,
budowanie relacji zawodowych sprzyjających współpracy na poziomie lokalnym i ogólnopolskim,
zainspirowanie się przykładami działań, które mogą być wykorzystane w codziennej praktyce,
włączenie się w proces zmiany systemowej na rzecz zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży.

Konferencja jako wspólnota

Wierzymy, że prawdziwa zmiana w obszarze zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży zaczyna się od dialogu, współdziałania i budowania zaufania. Dlatego II Ogólnopolska Konferencja Psychiatrii Środowiskowej Dzieci i Młodzieży to nie tylko cykl wystąpień i paneli to przede wszystkim przestrzeń spotkania ludzi, których łączy wspólny cel: troska o dobro młodych osób i ich rodzin.

Konferencja stwarza możliwość zbliżenia środowisk, które na co dzień pracują w różnych obszarach, od edukacji, przez opiekę społeczną i wymiar sprawiedliwości, aż po system ochrony zdrowia. Każdy z uczestników wnosi unikalną perspektywę i doświadczenie, które wzbogaca wspólną dyskusję i pozwala spojrzeć na problemy młodych ludzi w sposób wielowymiarowy i całościowy.

Spotykając się w gronie specjalistów, tworzymy przestrzeń do:

wzajemnego uczenia się, dzielenia dobrymi praktykami i refleksjami z codziennej pracy,
budowania mostów pomiędzy sektorami, które często działają równolegle, a mogą działać wspólnie,
tworzenia wspólnoty wartości, w której dziecko i jego rodzina stają się centrum troski i zaangażowania,
poszukiwania nowych rozwiązań, które będą miały realny wpływ na jakość życia młodych ludzi.

Wspólnota, którą tworzymy podczas konferencji, nie kończy się wraz z jej ostatnim panelem. To początek trwałej sieci relacji i współpracy, która może przenosić się na codzienną praktykę zawodową uczestników: w szkołach, poradniach, ośrodkach wsparcia, szpitalach i instytucjach społecznych. Konferencja to także przestrzeń, w której głos specjalistów łączy się z głosem rodziców i młodych osób. Dzięki temu możliwe staje się tworzenie modelu opieki psychiatrycznej, który jest nie tylko nowoczesny i skuteczny, ale przede wszystkim bliski człowiekowi, zakorzeniony w relacjach i odpowiedzialny społecznie.